Ten eerste is daar het bijvoeglijk naamwoord 'zwevende'. Alsof iemand die nog niet weet wat hij gaat stemmen ófwel aan levitatie doet, dan wel aanhanger is van het antroposofisch geloof (en nog zo wat definities).
Maar het merkwaardigste is toch dat het feitelijk niet de kiezers zijn die 'zweven', maar de politici en de partijen!!!
Mijn vrouw verwoorde het aldus:
Ik denk dat ze gelijk heeft. We kunnen daarom vanaf nu beter spreken over "de verwarde kiezer".Ik denk al zo lang als ik me kan heugen precies eender over al die onderwerpen die in de politiek voorbij komen. En toch moet ik elke verkiezing opnieuw een stemwijzer invullen of heel veel tijd verspillen aan het uitzoeken van wat al die partijen dit keer weer willen. En dat is maar al te vaak iets waar ze de verkiezing daarvoor toch echt anders over dachten. En als ik dan eindelijk mijn keuze heb bepaald, waarbij ik de voor mij zwaarst wegende criteria leidend heb laten zijn, verkwanselt de partij in kwestie in de formatieonderhandelingen precies dátgene wat voor mij het belangrijkst was.
. Heb geen zin om er diep op in te gaan.
