[quote="Storm
Een huwelijk tussen een niet gelovige en een gelovige, of tussen gelovige en een gelovige van een andere godsdienst is mogelijk, maar niet makkelijk lijkt me.
De meeste huwelijken zijn gewoon al niet makkelijk. Dus waarom zou je het moeilijker maken door de verschillen op te zoeken, zou je denken. Ja, waarom bezoek je een forum waar veel mensen het niet eens zijn met jouw denkbeelden? Omdat het vervelend is constant gelijk te krijgen. En ik weet wel dat niet ieder forum voldoet aan de verwachtingen, maar na enig zoeken vind je er wel een waarbij je denkt: "Dit is aardig". Dat is ook zo met het kiezen van een partner.
Je moet beiden al niet erg fundamentalistisch zijn.
Natuurlijk komt er van vermenging niets terecht bij fundamentalisten, maar die zijn onverdraagzaam per definitie.
tolerant naar gelovigen toe
Er is een verschil tussen tolerantie en acceptatie. Tolerant houdt in dat je je noodgedwongen, bij gebrek aan beter neerlegt bij een gegeven situatie. Dat kan nooit een goede basis voor een huwelijk zijn. Je staat dan constant op de uitkijk naar een betere deal. Acceptatie komt dichter in de buurt. Omdat je dan juist geen verandering wenst. Je bent tevreden met de situatie.
Maar toch kan het ook veel eenzaamheid geven bij beiden; een vrouw die naar de kerk gaat en er niet met haar man over kan spreken. Of liever niet meer doet omdat dat irritaties opwekt.
In dat geval spreek ja al niet meer over een verhouding die je beiden van tevoren hebt overdacht en besproken.
Het komt meestal voor bij mensen waarvan er één partij na verloop van tijd anders is gaan denken over het geloof. (Ofwel van af gevallen of juist toegetreden.)
Een (anti)theist die steeds zijn vrouw aanvalt om het waarom van het geloof. Steeds zegt hoe verderfelijk dat geloof is. Net zo lang totdat ze zichzelf ook verderfelijk voelt.
Een goede atheïst valt zijn vrouw (die hij liefheeft) niet aan op haar geloof, en zeker niet steeds. Hij zal zelfs geen uitspraak doen over de verderfelijkheid van haar geloof, want dat is stupide. Waar praat hij over? hij heeft zelf geen geloof, en derhalve geen idee.
De moeder zal er verdriet van hebben dat ze haar kinderen maar weinig over het geloof mag vertellen.
Ik ga mijn vrouw (die ik liefheb) niet vertellen dat zij zaken moet verzwijgen voor onze kinderen (die wij beiden liefhebben) Ik heb hoe dan ook niet veel te vertellen...
En dat ze het liefst zou wilen dat er gebeden werd voor het eten
Don't push it .
De man denkt; ik vind het verschrikkelijk dat ze uit de kinderbijbel leest; ik wil dat mijn kinderen niet in een bepaalde richting gestuurd worden.
Juist uit de bijbel en de koran en tal van andere geschriften dient te worden voorgelezen. (Ik maak een uitzondering voor roodkapje want dat is haat zaaien teneinde de wolf een slechte reputatie te bezorgen.)
De opvoeding van de kinderen; Gershom wist daar goed mee om te gaan, maar vanuit tolerantie kan dat. En het is inderdaad verfrissend als de neuzen niet altijd in dezelfde richting staan.
Vervang tolerantie door acceptatie en we zijn het eens.
Ik zou het zo weer overdoen als de gelegenheid zich voordeed.
Ik ben van mening dat een huwelijk niet hoeft te betekenen dat je een leven lang bij elkaar dient te blijven. Je kunt ook langzaam uit elkaar groeien, en belanden in een situatie waarin je elkaar niets meer te zeggen hebt. In dat geval kan ik een echtscheiding aanbevelen. Beter dan doormodderen totdat je elkaar gaat haten.
Zeker kan zo'n situatie zich voordoen wanneer een partner er plotseling heel andere ideeën op na gaat houden. Dat kan een religie zijn, maar ook de aanvaarding van een functie binnen een politieke partij. Die verandering kan evenzeer op ernstige bezwaren stuiten. Ook daar zijn nuances denkbaar. Als je zelf altijd Pvda gestemd hebt en je vrouw stemt liever op D66, is er niet zoveel aan de hand. De verschillen zijn niet onoverbrugbaar. Het wordt een andere zaak wanneer een van beiden overgaat naar een uitgesproken racistische partij. Dat gaat knarsen, denk ik.
Maar partij voor de dieren? dat is toch enig?
