Fascisme als scheldwoord voor alles wat men niet wil.
En het aan bepaalde bevolkingsgroepen aanhangt.
Dat "alles wat men niet wil" kunnen natuurlijk meerdere verschillende dingen zijn.
Als de afschuw maar gedragen wordt door bepaalde groepen mensen.
Of het nu misdaad is of ongewone uitingen van culturen/religies.
Maar vooral de combinatie, een bedreigend gevoel, zowel om eigen leven als om levensstandaard.
Vaak versterkt door angst in economische crisis situaties.
De oorspronkelijke betekenis lijkt niet meer bekend te zijn, omdat extreem rechtsen niet vergeleken willen worden met het NAZI fascisme.
Uit eerder gegeven link van
Wikipedia.
Neofascisme
Sommige Europese landen kennen een opkomend neofascisme. Deze partijen presenteren zich echter bij voorkeur niet als (neo)fascistisch.
'Fascisme' als scheldwoord
In de huidige politiek van de meeste landen worden de woorden 'fascisme' of 'fascist' als beledigingen gezien of als een verwijzing naar 'dictatoriaal', soms zelfs gewoon naar 'conservatief'. Deze verglijding van het woordgebruik is ontstaan toen de communistische DDR zich een antifascistische staat noemde, liever dan anti-nationaalsocialistisch, en later de Rote Armee Fraktion ook de Bondsrepubliek fascistisch gingen noemen. Veel antifascistische organisaties hanteren eveneens een definitie van fascisme die veel breder is dan wat de meeste historici en politicologen onder fascisme verstaan. Een vergelijkbaar gebruik van het woord fascisme is het 'islamofascisme', dat door sommige commentatoren gebruikt wordt om naar islamitisch fundamentalisme of moslimextremisme te verwijzen. De Nederlandse politicus Geert Wilders noemde de Koran een fascistisch boek.[11]
George Orwell was een van de eersten die de uitholling van het begrip ter sprake bracht. Datgene wat men niet wenselijk acht, wordt fascistisch genoemd.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Neofascisme" onclick="window.open(this.href);return false;
Neofascisme is een term die wordt gebruikt ter categorisering van groeperingen die in Hitlers nazisme of Mussolini's fascisme hun leidraad zien. Vaak worden deze groepen tevens als extreemrechts geclassificeerd, al is dat een veel ruimere term. Feit is dat weinig neofascistische groeperingen zich als zodanig willen doen kennen naar de buitenwereld toe.
Opvallend hoe de ene fascist vaak de ander fascist noemt en aanvalt op punten, waar hijzelf aan voldoet.
Hoe niemand zelf fascist genoemd wil worden, omdat dat teveel zou kunnen associëren met het Hitleriaanse fascisme, maar niet door heeft dat alleen door de gevens te vervangen hij gaat voldoen aan heel veel componenten.
Ook interessant te lezen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Extreemrechts" onclick="window.open(this.href);return false;
Kenmerken
Een gangbaar criterium is de gewenste wijze van maatschappelijke verandering. Rechtsextremisten willen koste wat kost maatschappelijke veranderingen bereiken, desnoods door middel van geweld. Zij zijn tevens voorstander van een sterke, leidende overheid. Dit in tegenstelling tot gewoon rechts, dat langs democratische weg naar maatschappelijke veranderingen streeft en waarbij veelal liberalistische opvattingen centraal staan. Met extreemrechts wordt dan ook doorgaans niet zeer rechts in economische zin bedoeld, maar veeleer in sociale zin. .
Volgens de Anne Frank Stichting typeren extreemrechtse bewegingen zich vaak door een zeer sterke vorm van nationalisme en/of racisme.[1]
Volgens de politicoloog/filosoof Urs Altermatt[2] heeft het rechts-extremisme een aantal vaste bestanddelen die zich echter, afhankelijk van land, regio en zelfs individuele politicus, wisselend manifesteren
De aanduiding "extreemrechts" wordt door degene die ermee wordt bedoeld doorgaans als beledigend ervaren. Er zijn maar weinig organisaties en politici die zichzelf openlijk extreemrechts noemen.
Extreemrechts in Nederland
In een onderzoek naar rechts-extremisme uit 2000 werd vastgesteld dat rechts-extremisme in Nederland altijd een marginaal fenomeen was gebleven.
Naar schatting van de AIVD zijn er minder dan 300 actieve aanhangers van extreemrechts in Nederland, een ruime halvering ten opzichte van 2007.[6]
Waarom zouden er zo weinig extreem rechtse mensen zijn in Nederland?
Omdat de zichzelf niet zo willen noemen?
Of omdat ze er gewoon niet zijn?
Hoe dat dan met al die islamo-fascisten?
Moeten er ondertussen toch wel honderduizenden zijn en elke dag komen er weer meer binnen?
Toch in ieder geval tientallen duizenden extreem-rechtsen, die de maatschappij willen omgooien, desnoods met geweld en er een theocratisch dictatuur van willen maken.
Niet bekend bij AIVD?
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."
