Beste Appelflap.
Omdat jij altijd maar schijnt te denken dat een meerderheid een meerderheid is, zal ik je proberen uit te leggen waarom een coalitie in staat is dingen te doen die de meerderheid niet wil. Het zal naturlijk niet altijd zo gaan maar het is wel degelijk heel goed mogelijk.
Stel er zijn drie partijen die exact evenveel stemmen krijgen.
De Moslimmpartij zijn wil:
1. Sharia. 2. Vrijhandel, 3. Sociale zekerheid.
De “liberale” partij zijn wil:
1. Geen sociale zekerheid. 2. Vrijhandel, 3. Geen sharia.
De socialistische partij: Zij wil:
1. Geen Sharia, 2. Sociale zekerheid, 3 geen vrijhandel.
Een onfhankelijk gekozen president zou de volgende politiek moeten voeren:
Wel Sociale zekerheid, wel vrijhandel, maar geen Sharia.
Een coalitieregering zou echter een regeerakkoord moeten sluiten.
Zo zou een coalitie tussen de moslimpartij en de socialisten waarschijnlijk afketsen op hun meningsverschil over de Sharia. Een coalitie tussen de liberalen en de socialisten zou ook afketsen en wel op de onderdelen Sociale zekerheid zowel als vrijhandel. Ergo er komt een coalitie tussen de Liberalen en de Moslimpartij en we krijgen:
1. Sharia. 2 vrijhandel en 3 geen sociale zekerheid.
Tegen twee van de drie compromissen is een potentiële meerderheid vinden in het parlement, maar omdat de coalitiepartijen ieder hun belangrijkste twee punten er door krijgen, komen zij tóch tot een akkoord.
In de praktijk ligt het natuurlijk nooit zo scherp, maar ik heb – meen ik – bewezen dat het sluiten van regeerakkoorden er toe kan leiden dat er op onderdelen beleid wordt gevoerd waar een grote meerderheid van de bevolking tegen is. Met een onafhankelijk parlement zou zoiets onmogelijk zijn geweest.
Het probleem is – denk ik – hetzelfde probleem als de reden waarom de conservatieven in het verenigd Koninkrijk met een minderheid van de stemmen de meerderheid in het parlement kregen. Een deel van de betreffende meningen telt gewoon niet mee! In dit geval de mening van de socialisten, in het geval van de UK de mening van de aanhangers van partijen die niet de grootste waren in de kiesdistricten. Dit is een van de grootste frustraties die in een democratisch systeem kunnen ontstaan, en ik wil het graag de wereld uit helpen!
Wim Kan schreef:
Demokratie is de wil van het volk.
Ik lees elke ochtend vol verbazing in de krant wat ik nou weer wil!