Straf als inkomen.

[Jagang]

Dat is gewoon onmogelijk. Want zelfs als je dat één jaar doet, dan zit je het jaar daarna met een geld overschot.

Is een begrotingsoverschot bezwaarlijk dan?
Ik denk dat je daarmee veel mensen juist een plezier doet, want dan valt er wat uit te delen.

Wat ga je met dat geld doen? Ja kan zeggen dat we met dat geld extra zaken gaan doen maar als die boetes dan voor regelmatig overschotten zorgen, dan zal dat niet lang duren of dat extra wordt gewoon als deel van het budget ervaren.

Ik geloof dat het een keuze is en blijft, hoe je de inkomsten uit boetes behandelt.
Als je die extra inkomsten (ook) inzet als een extraatje om bepaalde mensen (bijv. zieken en andere minima) een extra steuntje in de rug te geven, door het geld bijv. in te zetten voor een soort eindejaarsuitkering, dan is dat ook voor hen enkel een meevaller.

Het is ook de schuld niet van de overheid dat mensen als groep redelijk statistisch te voorspellen zijn en dat men die boetes dus als een redelijk betrouwbare vorm van inkomsten kan zien.

Nee, dat klopt, maar dat dat kan, impliceert niet dat het ook moet.
Zeker niet wanneer je een dubbele moraal wil vermijden, want dat is het natuurlijk nog steeds.
Het is niet gezegd dat een beleid dat in lijn ligt met de moraal die je eigenlijk wil uitdragen, het meest praktisch of het meest winstgevend is.
Misschien is het tegendeel wel waar: Dat moraliteit geld kost.
Als het belang van inkomsten uit boetes, zwaarder weegt dan de morele resultaten, dan ben je eigenlijk bezig met een schijnmoraliteit, want het werkelijke motief is dan financieel gewin.
Dat noem ik een perverse prikkel.

Voor de bibliotheek hier in de gemeente zijn de boetes voor het te laat binnenbrengen van uitgeleende werken ook een belangrijke bron van extra inkomsten. Hoe de bibliotheek dat ook besteed, door het lidgeld te verlagen of door meer werken aan te kopen of door onderhoud aan het gebouw, het jaar dat iedereen zijn boeken altijd op tijd binnenbrengt zal een gevoelige knauw geven aan het budget, dat zijn gevolgen zal hebben. Wat zou voor jou een aanvaardbare besteding van die boetegelden zijn?

Als de boetegelden worden gebruikt om de huur of het onderhoud van het pand te betalen, lijkt me dat een verkeerd signaal.
Inkomsten die afkomstig zijn uit praktijken die men eigenlijk juist wil indammen, gaan net als bij de overheid beter naar niet-verplichte uitgaven toe, die het bredere belang dienen.
Je wil met boetes immers voorkomen dat mensen (veel)te hard rijden of hun boeken te laat terugbrengen.
Dus in dit geval zou ik zeggen dat het extra geld bij voorkeur in extra nieuwe werken wordt gestoken, naast het standaardbedrag dat daarvoor reeds wordt uitgetrokken.
Boetegelden mogen echter nooit inherent noodzakelijk worden, want dan wordt ontoelaatbaar gedrag dat ook.

[axxyanus]

Dat is gewoon onmogelijk. Want zelfs als je dat één jaar doet, dan zit je het jaar daarna met een geld overschot.

Is een begrotingsoverschot bezwaarlijk dan?
Ik denk dat je daarmee veel mensen juist een plezier doet, want dan valt er wat uit te delen.

Maar eens je uitdeelt is er geen overschot meer en als je jaar na jaar uitdeelt zit dat uitdelen gewoon mee in de begroting.

Wat ga je met dat geld doen? Ja kan zeggen dat we met dat geld extra zaken gaan doen maar als die boetes dan voor regelmatig overschotten zorgen, dan zal dat niet lang duren of dat extra wordt gewoon als deel van het budget ervaren.

Ik geloof dat het een keuze is en blijft, hoe je de inkomsten uit boetes behandelt.
Als je die extra inkomsten (ook) inzet als een extraatje om bepaalde mensen (bijv. zieken en andere minima) een extra steuntje in de rug te geven, door het geld bijv. in te zetten voor een soort eindejaarsuitkering, dan is dat ook voor hen enkel een meevaller.

Ik zie het grote verschil niet. Stel dat dit het geval is, dan nog kan je net de zelfde situatie hebben als je in je je openingsbijdrage aanklaagt. Namelijk dat het boetsesysteem ergens faalt en dat iemand er op wijst dat op die manier heel wat inkomsten verloren gaan (die gebruikt zouden kunnen worden als extraatje om bepaalde mensen een duwtje in de rug te geven). Want je kan er niet omheen, dat hoewel jij dat nu als een extraatje beschrijft, dat als in de praktijk blijkt dat ze jaar op jaar daarop kunnen rekenen, dat dat niet langer als een extraatje ervaren zal worden maar als routine, en dat het jaar dat alle wagens zich aan de snelheidslimiet houden, al die mensen die anders een extraatje krijgen daar de dupe van worden.

Als het belang van inkomsten uit boetes, zwaarder weegt dan de morele resultaten, dan ben je eigenlijk bezig met een schijnmoraliteit, want het werkelijke motief is dan financieel gewin.
Dat noem ik een perverse prikkel.

Maar wegen de inkomsten zwaarder? Het enige wat we gezien hebben is iemand die klaagde dat we de inkomsten van de boetes misliepen. Dat wil niet zeggen dat die inkomsten zwaarder doorwegen dan de veiligheidsoverwegingen en/of overwegingen dat het nodig is om overtreders te straffen.

Voor de bibliotheek hier in de gemeente zijn de boetes voor het te laat binnenbrengen van uitgeleende werken ook een belangrijke bron van extra inkomsten. Hoe de bibliotheek dat ook besteed, door het lidgeld te verlagen of door meer werken aan te kopen of door onderhoud aan het gebouw, het jaar dat iedereen zijn boeken altijd op tijd binnenbrengt zal een gevoelige knauw geven aan het budget, dat zijn gevolgen zal hebben. Wat zou voor jou een aanvaardbare besteding van die boetegelden zijn?

Als de boetegelden worden gebruikt om de huur of het onderhoud van het pand te betalen, lijkt me dat een verkeerd signaal.
Inkomsten die afkomstig zijn uit praktijken die men eigenlijk juist wil indammen, gaan net als bij de overheid beter naar niet-verplichte uitgaven toe, die het bredere belang dienen.
Je wil met boetes immers voorkomen dat mensen (veel)te hard rijden of hun boeken te laat terugbrengen.
Dus in dit geval zou ik zeggen dat het extra geld bij voorkeur in extra nieuwe werken wordt gestoken, naast het standaardbedrag dat daarvoor reeds wordt uitgetrokken.
Boetegelden mogen echter nooit inherent noodzakelijk worden, want dan wordt ontoelaatbaar gedrag dat ook.

Maar volgens jou redenering betekent dat dat als iedereen zijn uitgeleende werken op tijd zou binnenbrengen, dat de uitleenpopulatie daardoor eigenlijk gestraft wordt met een bibliotheek wiens collectie minder aangevuld wordt dan wanneer er regelmatig boetes uitgedeeld worden voor het te laat binnenbrengen.

[Jagang]

Maar eens je uitdeelt is er geen overschot meer en als je jaar na jaar uitdeelt zit dat uitdelen gewoon mee in de begroting.

Sorry, maar dat zie ik niet.
Een begroting houdt vooraf rekening met een bepaalde hoeveelheid geld die binnenkomt.
Als boetegelden bovenop de begroting komen, dus bovenop de bedragen waar eigenlijk blindelings op gerekend wordt, dan mag het eindbedrag variëren.
Als het boetegelden in de begroting zijn meegenomen, moet er een minimaal bedrag worden opgehaald.
En het is echt een beleidsmatige keuze of je dat geld wel of niet meeneemt in de begroting.
Het is geheel aan beleidsmakers in hoeverre ze "gewoonte" (want dat is eigenlijk waarover je het hier hebt) een rol laten spelen in de budgettering.

Ik zie het grote verschil niet. Stel dat dit het geval is, dan nog kan je net de zelfde situatie hebben als je in je je openingsbijdrage aanklaagt. Namelijk dat het boetsesysteem ergens faalt en dat iemand er op wijst dat op die manier heel wat inkomsten verloren gaan (die gebruikt zouden kunnen worden als extraatje om bepaalde mensen een duwtje in de rug te geven). Want je kan er niet omheen, dat hoewel jij dat nu als een extraatje beschrijft, dat als in de praktijk blijkt dat ze jaar op jaar daarop kunnen rekenen, dat dat niet langer als een extraatje ervaren zal worden maar als routine, en dat het jaar dat alle wagens zich aan de snelheidslimiet houden, al die mensen die anders een extraatje krijgen daar de dupe van worden.

Het beroep op het idee dat iets een gewoonte gaat worden, vind ik niet bijzonder sterk.
Desnoods moet de overheid steeds expliciet vermelden dat het bedrag voor de genoemde doelen mogelijk variabel is, omdat de boete-inkomsten kunnen dalen.

Maar wegen de inkomsten zwaarder? Het enige wat we gezien hebben is iemand die klaagde dat we de inkomsten van de boetes misliepen. Dat wil niet zeggen dat die inkomsten zwaarder doorwegen dan de veiligheidsoverwegingen en/of overwegingen dat het nodig is om overtreders te straffen.

Sorry, maar als men de boete-inkomsten niet kan missen, betekent dat in mijn woordenboek nog steeds dat men dus overtreders nodig heeft. Ergo: Inkomsten hebben prioriteit boven het verminderen van het aantal overtredingen.
Daar lijkt me vooralsnog geen speld tussen te krijgen.
En als je die inkomsten wel kan missen, wel, dan valt er weinig te klagen.

Maar volgens jou redenering betekent dat dat als iedereen zijn uitgeleende werken op tijd zou binnenbrengen, dat de uitleenpopulatie daardoor eigenlijk gestraft wordt met een bibliotheek wiens collectie minder aangevuld wordt dan wanneer er regelmatig boetes uitgedeeld worden voor het te laat binnenbrengen.

Nee, dat krijg je net wanneer er tekorten ontstaan in de standaard begroting.
Het wegvallen van een extraatje is geen straf, maar het uitblijven van een beloning.
Die twee zijn niet uitwisselbaar.
De boete is een straf, en gaat af van wat al normaal is, en zal in de praktijk ook veel meer als een straf worden ervaren dan het minder hard groeien van de collectie.
Het gevangenendilemma zal hier haar werk doen.
Bovendien kan men er werk van maken om mensen er aan te herinneren dat er aan extra's geen gewoonterechten kunnen worden ontleend.

[gerard_m]

Een begroting houdt vooraf rekening met een bepaalde hoeveelheid geld die binnenkomt.
Als boetegelden bovenop de begroting komen, dus bovenop de bedragen waar eigenlijk blindelings op gerekend wordt, dan mag het eindbedrag variëren.
Als het boetegelden in de begroting zijn meegenomen, moet er een minimaal bedrag worden opgehaald.
En het is echt een beleidsmatige keuze of je dat geld wel of niet meeneemt in de begroting.
Het is geheel aan beleidsmakers in hoeverre ze "gewoonte" (want dat is eigenlijk waarover je het hier hebt) een rol laten spelen in de budgettering.

Bij het begroten maak je een zo goed mogelijke inschatting van je kosten en opbrengsten. Als je de boete inkomsten niet zou meenemen, zou je een tekort moeten begroten, of eind van het jaar geld overhouden (als je je kosten verlaagd) of andere baten (belastingen) moeten verhogen.

Geen van deze opties is wenselijk:
Waarom zou je extra gaan bezuinigen als je redelijk kunt verwachten dat je boete inkomsten gaat binnenhalen?
Waarom zou je belastingen gaan verhogen als je kunt verwachten dat je het geld niet nodig gaat hebben?

Het niet meenemen van inkomsten die je waarschijnlijk wel gaat ontvangen, is slecht begroten.
Je kunt als overheid prima opbrengsten van ongewenst gedrag in je begroting stoppen. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook met accijns op tabak. Als iedereen stopt met roken of te hard rijden, vallen de inkomsten weg maar dat zal niet zo snel gebeuren. Op andere inkomsten loopt de overheid ook risico.

[axxyanus]

Maar eens je uitdeelt is er geen overschot meer en als je jaar na jaar uitdeelt zit dat uitdelen gewoon mee in de begroting.

Sorry, maar dat zie ik niet.
Een begroting houdt vooraf rekening met een bepaalde hoeveelheid geld die binnenkomt.
Als boetegelden bovenop de begroting komen, dus bovenop de bedragen waar eigenlijk blindelings op gerekend wordt, dan mag het eindbedrag variëren.
Als het boetegelden in de begroting zijn meegenomen, moet er een minimaal bedrag worden opgehaald.
En het is echt een beleidsmatige keuze of je dat geld wel of niet meeneemt in de begroting.
Het is geheel aan beleidsmakers in hoeverre ze "gewoonte" (want dat is eigenlijk waarover je het hier hebt) een rol laten spelen in de budgettering.

Er wordt niet blindelings gerekend op de begroting. Daarom dat er begrotingscontroles zijn, waarin men nagaat inhoeverre de voorspelde inkomsten overeenkomen met de werkelijke inkomsten. Dat er verschillen kunnen zitten op de inschattingen vooraf en de werkelijk inkomsten is niet enkel een mogelijkheid met boetegelden.

Maar wegen de inkomsten zwaarder? Het enige wat we gezien hebben is iemand die klaagde dat we de inkomsten van de boetes misliepen. Dat wil niet zeggen dat die inkomsten zwaarder doorwegen dan de veiligheidsoverwegingen en/of overwegingen dat het nodig is om overtreders te straffen.

Sorry, maar als men de boete-inkomsten niet kan missen, betekent dat in mijn woordenboek nog steeds dat men dus overtreders nodig heeft. Ergo: Inkomsten hebben prioriteit boven het verminderen van het aantal overtredingen.
Daar lijkt me vooralsnog geen speld tussen te krijgen.
En als je die inkomsten wel kan missen, wel, dan valt er weinig te klagen.

Dat laatste vind ik nogal kort door de bocht. Het is bv mogelijk dat men het geld kan missen in de betekenis dat men in geval van nood bepaalde zaken wel kan uitstellen maar dat het over het algemeen beter zou zijn dat men door kan gaan. Het is daarbij zelfs mogelijk dan als men moest kiezen tussen helemaal geen snelheidsovertredingen en bepaalde zaken uitstellen of de gebruikelijke overtredingen en kunnen doorgaan, dat men voor het eerste zou kiezen maar nu zaten we in de situatie dat de overtredingen gewoon doorgingen en de boete-inkomsten verloren gingen. Wel ik denk dat men dan recht van klagen heeft.

Maar volgens jou redenering betekent dat dat als iedereen zijn uitgeleende werken op tijd zou binnenbrengen, dat de uitleenpopulatie daardoor eigenlijk gestraft wordt met een bibliotheek wiens collectie minder aangevuld wordt dan wanneer er regelmatig boetes uitgedeeld worden voor het te laat binnenbrengen.

Nee, dat krijg je net wanneer er tekorten ontstaan in de standaard begroting. Het wegvallen van een extraatje is geen straf, maar het uitblijven van een beloning.

Ben je nu niet aan het vitten op woordgebruik? Vind je het ook niet raar dat zoals jij het hier stelt, de lezerspopulatie die de werken te laat binnenbrengt, een beloning krijgt. Of toch op zijn minst bevoordeeld wordt ten op zichte van een lezerspopulatie die de werken wel op tijd binnenbrengt.

[Jagang]

Er wordt niet blindelings gerekend op de begroting. Daarom dat er begrotingscontroles zijn, waarin men nagaat inhoeverre de voorspelde inkomsten overeenkomen met de werkelijke inkomsten. Dat er verschillen kunnen zitten op de inschattingen vooraf en de werkelijk inkomsten is niet enkel een mogelijkheid met boetegelden.

Oké.
Maar het primaire doel van boetes zou dan toch nog steeds niet moeten zijn dat er inkomsten worden gegenereerd?
Misschien zou het goed zijn om boetegelden te oormerken, zodat er ook geen prikkel ontstaat om boetes te verhogen omwille van zaken die niets met verkeersveiligheid te maken hebben.

Dat laatste vind ik nogal kort door de bocht. Het is bv mogelijk dat men het geld kan missen in de betekenis dat men in geval van nood bepaalde zaken wel kan uitstellen maar dat het over het algemeen beter zou zijn dat men door kan gaan. Het is daarbij zelfs mogelijk dan als men moest kiezen tussen helemaal geen snelheidsovertredingen en bepaalde zaken uitstellen of de gebruikelijke overtredingen en kunnen doorgaan, dat men voor het eerste zou kiezen maar nu zaten we in de situatie dat de overtredingen gewoon doorgingen en de boete-inkomsten verloren gingen. Wel ik denk dat men dan recht van klagen heeft.

Ik denk dat een klacht ten aanzien van de verkeersveiligheid legitiem is, omdat kennis van het wegvallen van de trajectcontrole er voor zou kunnen zorgen dat weggebruikers zich roekelozer gaan gedragen.
Maar het geklaag over de inkomsten vind ik niet legitiem, omdat die twee zaken elkaar bijten als je er gelijktijdig over klaagt.

Ben je nu niet aan het vitten op woordgebruik?

Vind je een onderscheid tussen niet-straffen en een bonus vitten?
Ik denk dat ik je niet begrijp, want er gaan nogal wat dagen voorbij zonder dat ik een bonus krijg.
Ik kan desondanks niet zeggen dat ik me gestraft voel.

Vind je het ook niet raar dat zoals jij het hier stelt, de lezerspopulatie die de werken te laat binnenbrengt, een beloning krijgt. Of toch op zijn minst bevoordeeld wordt ten op zichte van een lezerspopulatie die de werken wel op tijd binnenbrengt.

Dat zie ik eigenlijk niet zo.
Volgens mij profiteert iedereen in gelijke mate van de nieuwe werken in een bibliotheek.
Alleen de overtreders betalen ervoor, dus in die zin zijn de mensen die netjes op tijd hun boek terugbrengen volgens mij nog steeds enigszins in het voordeel.

[axxyanus]

Er wordt niet blindelings gerekend op de begroting. Daarom dat er begrotingscontroles zijn, waarin men nagaat inhoeverre de voorspelde inkomsten overeenkomen met de werkelijke inkomsten. Dat er verschillen kunnen zitten op de inschattingen vooraf en de werkelijk inkomsten is niet enkel een mogelijkheid met boetegelden.

Oké.
Maar het primaire doel van boetes zou dan toch nog steeds niet moeten zijn dat er inkomsten worden gegenereerd?
Misschien zou het goed zijn om boetegelden te oormerken, zodat er ook geen prikkel ontstaat om boetes te verhogen omwille van zaken die niets met verkeersveiligheid te maken hebben.

Maar jij bent het die steeds opnieuw de sprong maakt van "iemand klaagt dat inkomsten misgelopen worden omdat boetes niet geïnd worden (dus niemand klaagt omdat het aantal overtredingen vermindert)" naar "het primaire doel van boetes in dat geval is inkomsten".

Dat oormerken is interessant maar daar zijn ook nadelen aan. Het betekent dat als om wat voor reden men het niet nuttig acht om bepaalde initiatieven te nemen, dat het geld onbruikbaar wordt.

Ik denk dat een klacht ten aanzien van de verkeersveiligheid legitiem is, omdat kennis van het wegvallen van de trajectcontrole er voor zou kunnen zorgen dat weggebruikers zich roekelozer gaan gedragen.
Maar het geklaag over de inkomsten vind ik niet legitiem, omdat die twee zaken elkaar bijten als je er gelijktijdig over klaagt.

Wel ik denk dat we op dit punt het niet eens zullen worden. Kijk als we nu een situatie zouden hebben als een tijdje terug in Rusland, waar men om tekorten op te vullen tegelijk de alcoholpreventie campagne opschortte en de belastingen op alcohol verhoogde (een belasting waarvan ook wel beweerd wordt, dat hij misbruik tegengaat) of men zou hier uitvoeren wat ooit ergens in de VS werd voorgesteld, dat mensen een bijdrage konden storten waarmee ze een licentie verkregen waardoor gedurende een maand de snelheidslimiet voor hen hoger lag dan voor het normale verkeer, (i.p.v. dat ze een boete kregen ieder keer als ze de limiet overschreden). In dergelijke gevallen zou ik akkoord gaan dat het primaire doel de inkomsten is. In dit geval vind ik de aanwijzingen daarvoor te zwak.

Ben je nu niet aan het vitten op woordgebruik?

Vind je een onderscheid tussen niet-straffen en een bonus vitten?

Neen, maar wel tussen gestraft en benadeeld

Ik denk dat ik je niet begrijp, want er gaan nogal wat dagen voorbij zonder dat ik een bonus krijg.
Ik kan desondanks niet zeggen dat ik me gestraft voel.

Ik durf wedden dat als je merkt dat ondertussen je collega's wel een bonus krijgen, ook al is er geen reden om een onderscheid te maken tussen jou en je collega's dat je je in dat geval wel gestraft zal voelen of op zijn minst benadeeld.

Vind je het ook niet raar dat zoals jij het hier stelt, de lezerspopulatie die de werken te laat binnenbrengt, een beloning krijgt. Of toch op zijn minst bevoordeeld wordt ten op zichte van een lezerspopulatie die de werken wel op tijd binnenbrengt.

Dat zie ik eigenlijk niet zo.
Volgens mij profiteert iedereen in gelijke mate van de nieuwe werken in een bibliotheek.
Alleen de overtreders betalen ervoor, dus in die zin zijn de mensen die netjes op tijd hun boek terugbrengen volgens mij nog steeds enigszins in het voordeel.

Ja maar nu ga je plots individuen vergelijken, terwijl je eerder populaties of de gevolgen voor de populatie vergeleek. Meer specifiek heb ik het over dit deel van je openingsbericht:

Ik ben dus van mening dat boetes iets zouden moeten toevoegen aan de staatskas, en dat ze geen onderdeel mogen zijn van een inkomstenbron waar men zogezegd op rekent.
Want in het laatste geval zullen we allen de prijs betalen wanneer de inkomsten van het CJIB op de een of andere manier onder de begroting uitkomen, en zijn boetes eigenlijk vooral een verkapte vorm van belasting voor hen die zich op de verkeerde tijd, op de verkeerde plaats bevinden.

Maar in dit geval betaalt de lezerspopulatie ook de prijs, namelijk met een vermindert aanbod in de bibliotheek. De bibliotheek in de gemeente ernaast waar er nog steeds heel wat mensen hun uitgeleende werken te laat binnen brengen, heeft een veel beter aanbod, want een extra budget wegens de boete-inkomsten. Met andere woorden de populatie die braaf op tijd zijn werken binnenbrengt is benadeeld ten opzichte van de populatie waar vaak werken te laat worden binnengebracht.

[sytze]

Jagang,

Enerzijds verkeersveiligheid bepleitten en anderzijds inkomsten van verkeersboetes begrootten lijkt me geen dilemma. Zodra je uitvoerende instanties oplegt om naar dit begrootte bedrag te handelen is het wel fout. Uit het verleden kun je bepaalde verwachtingen veronderstellen. Belangrijk daarbij is dat deze verwachting niet meer dan een verwachting is, eentje die anders kan uitvallen door allerlei variabelen. Zodra iets geen verwachting meer is maar een streven gaan we de fout in.

Ik vermoed overigens dat deze fout op meerdere terreinen word gemaakt. In de zorg zie je bijvoorbeeld vaak verwachtingen over het aantal cliënten. Deze verwachting zie je vaak (meestal) veranderen in targets, een streven. De overheid verwacht dat je een te-voorspellen overzicht kunt geven van wat het hun gaat kosten, enkel word hierbij vergeten dat dit als gevolg heeft dat een verwachting een streven wordt en daarbij invloed heeft op de keus van de zorgverlener om wel/niet een behandeling oid in te zetten of op z'n minst de indruk hiertoe wekt, wat al erg genoeg is. (of voor een politieagent met een verplicht aantal boetes).

Groet, Sytze

[Peter van Velzen]

Goed gezegd Sietze!

[Jagang]

Ik betwijfel of de grens tussen verwachting en streven wel zo duidelijk is.

[axxyanus]

Sytze,

Ik ben van oordeel dat een bepaalde vorm van streven zelfs in deze situatie wenselijk is. Het is namelijk zo dat als boetes een invloed willen hebben op het verkeersgedrag, er een substantiële kans moet zijn om gepakt te worden. Anders wordt zo'n boete als gewoon pech ervaren. Om die kans substantieel te maken, moeten er dus voldoende boetes uitgeschreven worden. Het lijkt me dan ook normaal dat er een streven is om inderdaad voldoende boetes uit te schrijven.

[Maria]

Sytze heeft wel degelijk een punt.

Oppassen dat je de zaak niet gaat omdraaien.
Boetes worden opgelegd als er te hard wordt gereden.
Doel is dat men beter gaat opletten.
Als het jaar daarop minder boetes worden opgelegd kan dat aan 2 dingen liggen.
- Of de opzet van het streven gaat lukken en steeds minder mensen gaan te hard rijden.
- Of de oplettendheid van de toezienders verslapt en minder mensen worden er betrapt, terwijl er net zo veel nog steeds te hard rijden.

Als een jaar later mensen beter opletten worden er minder boetes opgelegd en zijn er minder inkomsten.
Alleen in het tweede geval zal men de duimschroeven moeten aandraaien.
De hardrijders, omdat ze tussen de mazen van de wet doorslippen.
De toezienders, omdat ze hun werk niet doen.

Als bij goed gevolg de staatskas inkomsten mist, zal er ergens anders meer gehaald moeten worden.
Mensen, die zich aan de wet houden kun je niet bekeuren.

Waar ik wel degelijk mee eens ben:
De gegevens over weggedrag moeten van de observaties op de weg komen en niet uit het staatskasboek.

[Jagang]

Sytze,

Ik ben van oordeel dat een bepaalde vorm van streven zelfs in deze situatie wenselijk is. Het is namelijk zo dat als boetes een invloed willen hebben op het verkeersgedrag, er een substantiële kans moet zijn om gepakt te worden. Anders wordt zo'n boete als gewoon pech ervaren. Om die kans substantieel te maken, moeten er dus voldoende boetes uitgeschreven worden. Het lijkt me dan ook normaal dat er een streven is om inderdaad voldoende boetes uit te schrijven.

Maar dat is dan toch in strijd met het streven naar minder verkeersovertredingen?
Je kan op een gegeven moment toch niet EN minder verkeersovertredingen willen, EN meer boetes willen uitschrijven?
Dat zijn tegengestelde belangen, en dat blijven het ook.

Waar ik wel degelijk mee eens ben:
De gegevens over weggedrag moeten van de observaties op de weg komen en niet uit het staatskasboek.

Juist!
Als je jezelf op een administratief niveau afhankelijk opstelt van boetes, impliceert dat dat je eigenlijk helemaal niet van overtredingen af wil.
Vandaar ook die dunne lijn tussen verwachten en streven.

[axxyanus]

Sytze heeft wel degelijk een punt.

Maar Jagang ook. In de VS. bv zijn er talloze streken waar de boetes gebruikt worden om tekorten in de begroting op te vangen. Waar dus politiediensten actief op zoek gaan naar de minste aanleiding om je te kunnen beboeten.

[axxyanus]

Sytze,

Ik ben van oordeel dat een bepaalde vorm van streven zelfs in deze situatie wenselijk is. Het is namelijk zo dat als boetes een invloed willen hebben op het verkeersgedrag, er een substantiële kans moet zijn om gepakt te worden. Anders wordt zo'n boete als gewoon pech ervaren. Om die kans substantieel te maken, moeten er dus voldoende boetes uitgeschreven worden. Het lijkt me dan ook normaal dat er een streven is om inderdaad voldoende boetes uit te schrijven.

Maar dat is dan toch in strijd met het streven naar minder verkeersovertredingen?
Je kan op een gegeven moment toch niet EN minder verkeersovertredingen willen, EN meer boetes willen uitschrijven?
Dat zijn tegengestelde belangen, en dat blijven het ook.

Ik heb dan ook niet over geschreven maar over voldoende. En voldoende is hier beschreven in functie van een substantiële kans dat je gepakt wordt als je een overtreding begaat. Met andere woorden voldoende boetes is in dit geval een verhouding t.o.v. het aantal overtredingen. Dus als het aantal overtredingen daalt met 50% dan mag het aantal boetes ook dalen met 50% want in dat geval blijft de kans dat een overtreding beboet wordt hetzelfde.