Gijs schreef:Ik heb nog niet door hoe ik van die mooie ge-highlighte quootjes kan maken. Sorry.
Ik zie dat Rereformed je al een linkje heeft gegeven.
Jagang schrijft: “We kunnen alleen consumeren omdat we ook werken.
”
Nee hoor, mensen die niet werken moeten ook consumeren, anders gaan ze dood. Met de bestedingen die wij met z'n allen doen, genereren we de bedrijfsomzetten van waaruit de salarissen (van de nog werkenden) worden betaald. Wij verdienen de salarissen allang door te consumeren.
Maar de mensen die niet werken, kunnen consumeren omdat anderen dat wel doen.
En op het moment dat machines die taak van de rest ook overnemen, valt die inkomstenbron ook weg.
En nu spreek je jezelf toch een beetje tegen.
Als wij geld verdienden door te consumeren, dan hadden we al lang helemaal geen arbeid meer nodig gehad.
Wij verdienen geld met banen, en banen worden gecreëerd met consumptie.
Haal je een van die drie basisvoorwaarden weg, dan stort het hele kringetje in elkaar.
Zonder geld geen consumptie, zonder consumptie geen arbeid, en zonder arbeid geen produkten (consumptie).
We kunnen geen geld verdienen direct uit consumptie, maar alleen uit het mogelijk maken ván consumptie.
Jagang schrijft: “Als machines ons werk overnemen, en het geld dat daarmee overschiet niet ten goede komt aan een basisinkomen, kunnen we niet blijven consumeren.”
Er “schiet geen geld over”. De onderneming vergroot zijn winst door een werknemer te vervangen door een goedkopere machine. Je moet die extra winst afromen met de verkooptax, zodat de ontslagen werknemer wel zijn baan kan verliezen, maar niet zijn (basis)inkomen.
Waarmee de machine dus effectief het inkomen van de ontslagen werknemer genereert, minus de aftrek voor de tussenliggende ambtenarij.
Maar waarom zou een bedrijf dan nog machines willen, als arbeid daarmee even duur blijft als vóórdat de werknemer in kwestie werd ontslagen?
Jagang schrijft: “Bovendien is overcomsumptie nu net een van die zaken die een zware druk legt op grondstoffen en energie.”
Wie pleit er voor “over”consumptie? Ik niet hoor.
Nou ja, als ik even de incentives voor het automatiseren van bedrijven buiten beschouwing laat, en je het huidige welvaartspeil in stand zou willen houden op de manier die jij voorstelt, dan moeten we aardig consumeren voor het behoud van ons inkomen.
Waarmee overigens ook het onvoorwaardelijke karakter flink wordt aangetast.
Jagang schrijft: “Klinkt mij een beetje in de oren als een perpetuum mobile.”
Het is niet anders dan het huidige perpetuum mobile, alleen worden salariskosten vervangen door verkooptax, zodat niet meer het bedrijfsleven, maar de overheid voor de distributie van (basis)inkomen zorgt.
Maar bedrijven automatiseren niet om kostenposten te vervangen, maar om deze te verlagen.
Anders kan je net zo goed mensen in dienst houden.
Jagang schrijft: “Voor sommige schaarse stoffen bestaan er inderdaad alternatieven, maar voor andere niet. Fosfaten, bijvoorbeeld, die we gebruiken om kunstmest te maken.”
Ook daar worden systemen voor ontwikkeld, bijvoorbeeld plantenteelt in volledig gesloten systemen, waaruit water en grondstoffen alleen verdwijnen in de vorm van gereed product.
Uiteraard zijn systemen met gesloten systemen het antwoord op het gebruik van kunstmest.
Wel is het zo dat we die gesloten kringloop precies nodig hebben om nutriënten als fosfaten vast te houden, juist omdat daar geen alternatieven voor bestaan.
De grondstoffen die we van een stuk grond exporteren, moeten dus ook weer terug worden gebracht in de kringloop, nadien.
Ik heb een groot vertrouwen in de mogelijkheden en het vernuft van de mensheid om technische problemen op te lossen. Jij mag dat “een erg naïeve voorstelling van zaken” vinden, maar de geschiedenis geeft mij weinig aanleiding om te menen (zoals jij blijkbaar doet) dat bepaalde technische vraagstukken eeuwig onoplosbaar zullen blijven.
Nou, ik vind dat mensen te vaak de fout maken om te denken dat de toekomst hetzelfde is als het verleden, en dat omdat we in het verleden zaken hebben opgelost, alles in de toekomst "dus" ook oplosbaar zou zijn.
Ik denk dat die gedachte wordt ingegeven door de wens om te veranderen zonder echt te willen veranderen.
Door de wens om business as usual te willen handhaven, maar dan met een groen stickertje er op.
http://www.trouw.nl/tr/nl/4332/Groen/ar ... dden.dhtml" onclick="window.open(this.href);return false;
Maar dat beroep op het verleden is een non sequitur.
De wereld is geen hoorn des overvloeds, en minstens de helft van het werk dat te doen valt, betreft ons eigen verwachtingspatroon.
Want innovatie is géén substituut voor grondstoffen en energie.
En er bestaan inherente, thermodynamische grenzen aan de mogelijkheden tot het manipuleren hiervan.
Het is mij niet zo duidelijk waar je zelf staat bij dit vraagstuk, behalve dat je een basisinkomen, gefinancierd uit verkooptax “onzinnig” vindt.
Hoe moeten we het aankomende probleem van (vrijwel) volledige werkloosheid dan gaan oplossen?
Of bestaat dat probleem volgens jou niet?
Ik denk dat we nog met heel wat meer werkloosheid te maken zullen krijgen dan nu het geval is, maar een volledige werkloosheid lijkt me zeer onwaarschijnlijk omdat dan de hele economie in elkaar klapt.
Als niemand meer wat kan kopen, valt er ook niets meer te verdienen, hoeveel machines je ook hebt.
Het probleem van volledige werkloosheid lijkt me dan ook niet bestaand.
Wel denk ik dat de te verwachten werkloosheid in de toekomst, door krapte in grondstoffen, energie en inkomens bij burgers, ernstig genoeg is om er wat mee te moeten willen doen.
Op de kortere termijn denk ik dat vakbonden zich sterker zouden moeten maken voor het behoud van menselijke arbeidsplaatsen, en dus het tegenhouden/vertragen van de steeds verder voortschrijdende automatisering, al was het maar omdat bedrijven hier, door het bijgevolg verdwijnen van de middenklasse, op de lange termijn ook niet zo veel belang bij hebben.
De afname van enkel een handvol miljonairs/miljardairs zal immers niet genoeg zijn om bedrijven draaiende te houden.
Op de langere termijn denk ik dat we ons hele geldsysteem zouden moeten herzien, en decentraliseren, en we misschien zelfs rentevrij moeten gaan.
Ik kan je het boekje "Een @nder soort geld" van de "STRO" (Social Trade Organisation) van harte aanbevelen.
De beste garantie voor een inkomen is naar mijn idee allereerst gelegen in een ander soort economie, die vrij is van het FIAT systeem zoals we dat nu kennen.
En ten tweede is een maatschappelijke organisatie die gestoeld is op coöperatie, in plaats van op concurrentie en afgunst, veel beter voor zowel mens als milieu.
Het zorgt voor minder superrijken die in een soort bubbel leven, afgescheiden van de rest van de wereld, waardoor er vooral beslissingen worden genomen die dat rijke individu tot voordeel strekken.
In plaats daarvan krijg je een gedemocratiseerde werkplek en economie, die bestierd wordt door mensen die met één been in hun bedrijf, en met één been in de samenleving staan, waardoor het grotere plaatje minder makkelijk uit het oog verloren wordt.
(Mens, milieu, gezin en zorg.)
Het concurrentiebeginsel van het neoliberalisme, heeft de banden tussen mensen doorgesneden, en deze vervangen door individualisme, en bijgevolg een afhankelijkheid van de staat.
Tijd om elkaar weer op te zoeken.
