Driekwart Kamerleden: Religieus argument telt niet

[PietV.]

Bron: reformatorisch dagblad

DEN HAAG – Bijna drie op de vier Kamerleden zijn het eens of een beetje eens met de stelling dat religieuze argumenten in een politiek debat nooit doorslaggevend mogen zijn.

Dat blijkt uit een enquête door het Reformatorisch Dagblad onder alle Tweede Kamer­leden, van wie de helft daadwerkelijk aan het onderzoek heeft deelgenomen.

Met de stelling ”Religieuze argumenten mogen in de politieke arena nooit doorslaggevend zijn”, is 53 procent het zondermeer eens. Zeventien procent is het met deze stelling „een beetje eens”, 20 procent is het er pertinent mee oneens.

Het grootste percentage voorstanders van de stelling bevindt zich in de fracties van PVV en D66 (100 procent van de fractieleden is met ermee eens of een beetje eens) en in de fractie van de SP (90 procent eens of een beetje eens).

Het overgrote deel van de 
Kamer (vier op de vijf volks­ver­tegenwoordigers) vindt dat „religieuze argumenten nooit een geldige reden mogen zijn om, in welk maatschappelijk verband ook, onderscheid te maken tussen hetero’s en homo’s.” In diverse fracties (VVD, PvdA, PVV, GL) is 100 procent van de deelnemers aan de enquête het met deze stelling eens. Van de CDA-Kamerleden is de helft het met de stelling eens; van de Christen­Unie 20 procent; van de SGP 
0 procent.

Dat „religieuze mensen in onze wetgeving en rechtspraak nog altijd een te bevoorrechte positie hebben”, is een stelling waarin een op de tien Kamer­leden zich vinden kan. Een op de vier Kamerleden is het er een beetje mee eens; meer dan de helft is het ermee oneens. Van de fracties van VVD, PVV, SP, D66, GroenLinks en PvdD is de helft het met de stelling eens of een beetje eens. Bij het CDA, de ChristenUnie en de SGP is niemand het ermee eens.

Onderscheid

Een meerderheid van de Kamer (55 procent) spreekt in debatten het liefst over religie in het algemeen. Een minderheid (45 procent) vindt „dat over de maatschappelijke betekenis van religie eigenlijk niet in het algemeen gesproken kan worden, maar dat onderscheid gemaakt moet worden naar de soort religie, bijvoorbeeld christendom, jodendom of islam.” Van de fracties van PVV en SGP is 100 procent deze laatste mening toegedaan; van de fractie van het CDA slechts 8 procent.

Een meerderheid van drie op de vijf Kamerleden zegt in principe positief te staan tegenover religie, bijna 40 procent zegt noch positief noch negatief te staan tegenover godsdienst en slechts één Kamerlid geeft aan uitgesproken negatief te staan tegenover religie. Toch is ook van alle Kamerleden die religie positief beoordelen bijna 55 procent het eens of een beetje eens met de stelling dat religieuze argumenten in een debat nooit doorslaggevend mogen zijn.

Rode lijn

De Nijmeegse hoogleraar parlementaire geschiedenis prof. dr. C. C. van Baalen ziet als rode lijn in het onderzoek „dat veel politici in het persoonlijke vlak blijkbaar positief zijn over godsdienst, dat ze de maatschappelijke doorwerking ervan ook nog wel waarderen, maar dat ze tevens vinden dat religie in de politiek nauwelijks een rol mag spelen.”

Eenzelfde soort conclusie trekt de Amsterdamse godsdienstsocioloog prof. dr. H. Stoffels. Volgens hem is de religie van Kamer­leden, net als die van andere burgers, sterk geïndividualiseerd. „De grootste gemene deler lijkt: religie kán goed zijn voor anderen, maar alleen zolang zij er hun medemensen niet mee lastigvallen. Het lijkt er veel op dat het bij religie voor de meeste Kamerleden gaat om de zeer persoonlijke relatie van een privé­persoon met zijn of haar God. Maar dat is dan wel een heel onzichtbare vorm van religie.”


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De uitkomsten mogen niet verbazen. Hoe geloviger of dogmatischer een beweging hoe hoger men religieuze argumenten op de schaal plaatst. Rond de vraag of de religieuzen een bevoorrechte positie hebben in de rechtspraak had ik meer bevestiging verwacht.

[HomoSignificans]

Wanneer is een argument religieus?

[Jagang]

Wanneer is een argument religieus?

"God wil niet dat deze wet wordt goedgekeurd/afgekeurd!"
"Prostitutie moet verboden worden, want het is een Zonde!"

Zo even twee voorbeelden.

Het noemen van de wil van een god, of het rechtstreeks verwijzen naar de Bijbel/Koran/Thora dient geen argument te zijn in een debat.

De uitkomst van een religieuze overweging kan soms samenvallen met die van een seculiere overweging, maar een argument/standpunt dient uiteindelijk altijd op seculiere wijze te worden onderbouwd om zeggingskracht te hebben.

[PietV.]

Het noemen van de wil van een god, of het rechtstreeks verwijzen naar de Bijbel/Koran/Thora dient geen argument te zijn in een debat.

De uitkomst van een religieuze overweging kan soms samenvallen met die van een seculiere overweging, maar een argument/standpunt dient uiteindelijk altijd op seculiere wijze te worden onderbouwd om zeggingskracht te hebben.

Volgens mij kun je de argumentatie ook uitbreiden rond gewetensbezwaarde ambtenaren. Dit zal niet plaatsvinden op grond van de barometerdruk. Maar is een religieus argument; die voortvloeit uit teksten uit het OT en NT. De zondagsrust is een religieus argument; want er staat toch ergens gedenk de zaterdag Alle bezwaren rond gentechnologie zijn doorspekt met religieuze argumenten. Ingrijpen in de schepping is weer gekoppeld aan de belevingswereld van de gelovige. Ritueel slachten weer gaat het om religieuze argumenten. Prenataal onderzoek, abortus en euthanasie worden door een groep kamerleden besproken met religieuze argumenten. En als ze ergens wat seculiere puntjes tegen komen die hen daarbij helpen dan zullen ze die zeker niet laten liggen. Maar primair is het een religieuze aangelegenheid.

[Jagang]

Volgens mij kun je de argumentatie ook uitbreiden rond gewetensbezwaarde ambtenaren. Dit zal niet plaatsvinden op grond van de barometerdruk.

Gelukkig begint er een frisse wind te waaien rondom weigerambtenaren, die overigens vaak uit de genoemde CU of SGP afkomstig zijn.

De zondagsrust is een religieus argument; want er staat toch ergens gedenk de zaterdag

Ik ben ook een voorstander van enige zondagsrust, al hoeft niet per sé alles elke zondag potdicht te zitten.
Ik zou echter niet graag zien dat er geen onderscheid meer is tussen de midweek, en het weekend.
MAW: Het moet niet vanzelfsprekend worden dat iedereen op die dagen maar gewoon werkt.

Of de zondag nu Christelijk van oorsprong is of niet: Het geeft mij wel iets van een rustpunt in de meeste weken.

Alle bezwaren rond gentechnologie zijn doorspekt met religieuze argumenten.

Nee, een deel van de bezwaren.
Niet alle.
Neem bijv. versleutelde gewassen, waar het mogelijke bezwaar is dat ze zich mengen met wilde populatie's.
En ik neem aan dat je ook niet religieus hoeft te zijn om tegen "designer babies" te zijn.

Ritueel slachten weer gaat het om religieuze argumenten.

Mee eens, zelfs in de wet.

Prenataal onderzoek, abortus en euthanasie worden door een groep kamerleden besproken met religieuze argumenten.

Om iets te bespreken, zijn twee partijen nodig.
Deze zaken worden dus niet alleen door religieuzen besproken.
Daarnaast dient een euthanasiewetgeving zorgvuldig te worden vormgegeven, om bijv. sociale dwang uit te sluiten.
Er zit dus ook nog een hele seculiere ethische kant aan die discussie.

Het zou te kort door de bocht zijn om te zeggen:
"Iedereen die zin heeft om geëuthanaseerd te worden, moet daar zonder meer voor in aanmerking komen."
Ik hoop dat je dat toch met me eens bent.

En als ze ergens wat seculiere puntjes tegen komen die hen daarbij helpen dan zullen ze die zeker niet laten liggen. Maar primair is het een religieuze aangelegenheid.

Dat mag zo zijn, maar het ging hier om religieuze argumenten.
Als iemand een religieus standpunt kan onderbouwen met seculiere argumenten, zie ik het probleem niet zo.
Daar kan je de discussie mee aangaan.

[PietV.]

Als iemand een religieus standpunt kan onderbouwen met seculiere argumenten, zie ik het probleem niet zo.
Daar kan je de discussie mee aangaan.

Lijkt me best wel lastig. Want als je te ver afdwaalt dan is het geen religieus standpunt meer. Dat zou de gesprekspartner dan ook moeten beamen. Maar bijvoorbeeld een standpunt wat doordrenkt is van algemeen maatschappelijk nut. Dan kun je vervolgens de vraag nog stellen aan degene waar mee je in gesprek bent; "Als je zoveel seculiere argumenten nodig hebt om een religieus standpunt mee te onderbouwen, is het dan nog een religieus standpunt"?

[Jagang]

Leuke vraag voor een filosofisch gesprek, maar irrelevant in dese discussie.

[PietV.]

Leuke vraag voor een filosofisch gesprek, maar irrelevant in dese discussie.

Zo zijn er natuurlijk veel dingen die niet in een discussie hoeven te zitten, maar gericht zijn aan de persoon die een antwoord geeft op het voorgaande.