En dan met name onder het kopje Toronto blessing want dat vertegenwoordigd gezien andere opvattingen en uitingen die ik van Gerda ken, de stroming waar zij zich thuis in voelt.uit welke christelijk vaatje ik tap ?
charismatisch / ik bezoek een Berea gemeente / NBG bijbelvertaling, met daarnaast een griekse studie bijbel
Als je wilt weten wat charismatisch is ... zoek eens onder google
Smaken verschillen en het huis van de hemels Vader heeft vele kamers dus ieder zijn ding denk ik dan maar, een goed informatief stuk over de Toronto movement of Toronto Blessing vind je hier. Het geeft een m.i. prima en volledige beschrijving van wat het IS.
Toronto Blessing
Een aantal fragmenten uit de uitleg over deze stroming van deze site die misschien verklaren waarom Gerda niet over haar geloof/geloven wil discussieren?!
.............groei kan niet bereikt worden door evangelisatie; niet voor niets is de drang om te gaan evangeliseren binnen de Toronto Blessing klein. Toch wil men dat mensen tot bekering komen, en daarom ziet men uit naar de enige die zo’n grote verandering in de maatschappij kan bewerkstelligen: God. Alleen God kan die opwekking geven en daarom houdt men bidstonden, en speciale bijeenkomsten waar men vast. Zelf is men niet in staat om een opwekking te brengen. Tegelijkertijd wil men zichtbare tekenen van die opwekking ("tekenen en wonderen"), en die zichtbare tekenen beginnen wel bij de gelovige zelf: de manifestaties. Zo gaan het verlangen naar een opwekking en het verkrijgen van manifestaties samen op.
Bart Doornweerd, toen nog in dienst van Jeugd met een Opdracht te Heidebeek, trekt vanaf het begin door het land om de boodschap van de Toronto Blessing te brengen................Vanaf 1996 werden overal in het land vernieuwingsbijeenkomsten gehouden. De naam Nieuwe Wijn keert voortdurend terug. Het Berea-team uit Haarlem/ Amsterdam begint het zogenaamde stedenplan.
De beweging is een charismatische of pinksterbeweging. Charismatische christenen zijn die christenen die in hun persoonlijk leven ruimte geven aan de charismata, de gaven van de Geest.
De Toronto Blessing is in principe te beschouwen als een geval van spirit possession. De gelovige wordt overweldigd door de Geest en verliest daardoor een bepaalde mate van lichamelijke controle.
De verschillende manifestaties die in de diverse samenkomsten voor komen kunnen worden onderverdeeld op basis van lichamelijkheid.
Zoals daar zijn;
Vallen in de Geest;
Mensen vallen in de kracht van de Geest en ondergaan allerlei hevige lichaamsbewegingen als schudden, beven, trillen, en stuiteren. Sommigen lopen als in een trance door de zaal. Anderen gaan dansen in de Geest, of worden dronken in de Geest. Sommigen bootsen in hun gedrag dieren na. Mensen brullen als leeuwen, kakelen als kippen, kraaien als hanen en springen rond als kikkers. En al deze opvallende manifestaties worden toegeschreven aan het manifest worden van de Heilige Geest in die personen. Alle voorkomende manifestaties worden zelfs per geval bijbels verantwoord.
Dit langdurig in de geest vallen word ook wel "soaking" genoemd, een doordrenkt raken met de Heilige Geest (staat niet in het artikel dus persoonlijke toevoeging)Onder de mensen die langer blijven liggen zijn er ook die elk besef van tijd en ruimte verliezen. Terwijl men op de grond ligt, wordt er een diepe rust ervaren. Meestal wordt dat achteraf geïnterpreteerd in termen van de aanwezigheid van God, of het werk van de Geest.
Lachen in de Geest.
Holy Laughter is een begrip dat al langer bekend is, met name uit de negentiende-eeuwse revivals in Amerika, en als zodanig een plaats heeft in de opwekkingsliteratuur. Tijdens de ervaring van het lachen ervaart de persoon een niet te bedwingen neiging tot lachen, dat er uit kan komen in korte lachsalvo’s, tot gegiechel van minuten lang.
Schudden.
Onder schudden of beven versta ik het in een bepaald ritme bewegen. Dit kan variëren van een licht schudden (bijvoorbeeld zoals een Parkinson-patiënt beweegt) tot een heftig bewegen van het hele lichaam.
Dronkenschap.
In het verlengde van het lachen in de Geest ligt het dronken zijn in de Geest. Als mensen dronken zijn in de Geest dan zwalken ze rond, en vallen af en toe op de grond, waarbij ze vaak uitbundig lachen. Soms verliezen ze het vermogen om te spreken omdat zij een dikke tong hebben. Dronkenschap lijkt dan ook op dronkenschap veroorzaakt door alcohol, alleen betreft het hier een "goede dronk", zoals een respondente haar ervaring omschreef
Huilen.
Huilen bestaat meestal uit lange snikkende uithalen. Mensen huilen dan om ervaringen uit het verleden; herinneringen uit het verleden komen boven, en deze huilpartijen geven een bepaalde bevrijding.
En dan nog zoiets als;
Dierengeluiden en het nabootsen van dierengedrag; intensieve fysieke activiteit (pogoën). In Nederland komen deze verschijnselen niet veel voor. Toch worden ze telkens genoemd in de literatuur, en zijn juist deze verschijnselen de oorzaak van de controverses die de Toronto Blessing opriep.
Conclusie;
De religieuze ervaringen van participanten binnen de Toronto Blessing is voor de gelovigen zelf allereerst een ervaring van overweldiging door de Heilige Geest. Als een participant manifestaties ondergaat treedt er een neurofysiologisch verandering op. De gelovige krijgt een A.S.C, maar daarmee wordt er in feite niet veel gezegd. Want door sterk te kijken naar de neurofysiologische kant van de ervaring is het gevaar groot dat men manifestaties in fysiologische termen verklaart. Er zijn allerlei al dan niet bewust toegepaste technieken die een toestand van trance kunnen doen ontstaan. Binnen de Toronto Blessing is echter niet een vast patroon voor de ontstaanswijze van manifestaties aan te wijzen. Hooguit is één terugkerend thema te noemen, en dat is het verwachtingspatroon. Alle gelovigen binnen de Toronto Blessing hebben een sterk verwachtingspatroon meer te willen van de Heilige Geest.
Groet Enigma



