Jagang schreef:Vind je het terecht dat psychologische zorg in mindere mate wordt vergoed, en zo ja: Wáárom vind je dat terecht?
(Voordat we straks hele betogen zitten te bouwen terwijl we het misschien niet eens echt oneens zijn. Zou in onze geschiedenis niet voor het eerst zijn.)
Haha, altijd mooi, na hele betogen er achter komen dat we het toch eens waren.
Poeh lastige vraag, ik ben onvoldoende thuis in de psychologische hulpverlening om er een uitspraak over te doen. Belangrijke zaken om te weten zijn o.a. effectiviteit en kosten van therapie, betrouwbaarheid van diagnostiek, verschillen in werkwijze als het gaat om het aanbieden van therapie, medische noodzakelijkheid, vergoeding vanuit het basispakket of vanuit het aanvullend pakket etc. etc. Ter vergelijking, bij eerstelijns psychologie geldt een eigen bijdrage, voor eerste lijns fysiotherapie geldt dat de eerste twintig behandelingen uit het aanvullende pakket voor eigen rekening / of uit het aanvullende pakket vergoed moeten worden. De gemiddelde behandeling kost 31 euro. Gaat het om orthopaedische manuele therapie komt daar een tientje per consult bovenop. Na behandeling 20 is het afhankelijk of de indicatie voorkomt op de lijst borst. Tja, lastig, het is dus wer verschillend, maar of het zo verschillend is als hier gesteld wordt, weet ik niet. Ik weet ook niet of de eerste lijns psychologie zich ervoor leent om eenzelfde systeem te krijgen als de fysiotherapie. Ik weet ook niet hoe dat gaat om bijvoorbeeld ergotherapie, of andere paramedische zaken. Ik ben zelfs nauwelijks op de hoogte van het wel en wee van eerste lijns artsen (huisartsen, direct toegankelijke sportartsen, noem maar op). Ik wil dat overigens ook bewust niet weten. Als ik met mensen werk, regelen ze dat zelf maar.
Gezien de trajecten waar ik in meedraai en de mensen die ik tegenkom 5 dagen in de week die zorg weigeren ivm de kosten, ben ik geneigd tegen te zijn. Maar om het in perspectief te zetten, als mensen psychologie in bepaalde trajecten weigeren is dat vaker vanwege het vooroordeel niet serieus genomen te worden (ik ben toch niet gek), dan vanwege de kosten. Maar dat is in de takken van sport waar ik mij begeef. Wel denk ik dat het goed is kritisch te zijn over de mogelijkheden en de wenselijkheid van inzet van psychologische denk / behandelmodellen in bepaalde trajecten. Maar over het algemeen hebben we het toch over maatwerk, dus het is niet echt handig daarover verder uit te wijden, bovendien ligt dat denk ik te ver off-topic.
Ik durf dus niet heel nauw stelling voor of tegen een systeem te nemen voor de psychologie, laat staan of dat systeem precies hetzelfde moet zijn als andere declaratie systemen. Ik heb het nu dus ook alleen nog maar over de eerste lijn (en dan niet eens ketenzorg). Er zit daarnaast ook nog verschil in de tweede lijn en eerste lijn. Het hele systeem is erg complex, mijn vermoeden is te complex en omslachtig, maar een zekere complexiteit lijkt me ook niet onoverkomelijk om maatwerk te kunnen leveren. Het ontbreekt me aan lef en informatie om heel duidelijk stelling te nemen.
Groet,
Bob
Nou gezegd moet worden, die van jou mag er wezen. 
